Το αντίο του Μαλντίνι στον Μπαρέζι
Ο Πάολο Μαλντίνι αποχαιρέτησε τον Φράνκο Μπαρέζι, μια εμβληματική μορφή της Μίλαν, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών. Ο Μαλντίνι εξέφρασε τη βαθιά του συγκίνηση μέσω ανάρτησης στο Instagram, αναφέροντας ότι ο Μπαρέζι αποτέλεσε πρότυπο, ηγέτη και σημείο αναφοράς σε όλη την ποδοσφαιρική του πορεία. Ο θάνατος του Μπαρέζι επήλθε το πρωί της Παρασκευής στις 7:31, περίπου έναν χρόνο μετά την ανακοίνωση επέμβασης για την αντιμετώπιση πνευμονικού όζου.
Στο μήνυμά του, ο Μαλντίνι περιέγραψε το κενό που αφήνει ο Μπαρέζι, γράφοντας: «Σήμερα νιώθω το ίδιο συναίσθημα που είχα κάθε φορά που, για οποιονδήποτε λόγο, δεν μπορούσες να βρεθείς στο πλευρό μας στον αγωνιστικό χώρο: πώς θα τα καταφέρουμε χωρίς τον αρχηγό μας;»
Η σύνδεση των δύο θρύλων της Μίλαν ξεκίνησε νωρίς στην καριέρα του Μαλντίνι. Στις 20 Ιανουαρίου 1985, σε ηλικία 16 ετών, ο Μαλντίνι κλήθηκε για πρώτη φορά στην πρώτη ομάδα από τον Νιλς Λίντχολμ. Στην εκτός έδρας αναμέτρηση με την Ουντινέζε, ο Μαλντίνι πέρασε ως αλλαγή και βρέθηκε στην ίδια αμυντική γραμμή με τους Γκάλι, Ρούσο και τον Φράνκο Μπαρέζι.
Αυτή ήταν η αρχή μιας κοινής πορείας 13 ετών, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Μαλντίνι κατέγραψε 451 συμμετοχές δίπλα στον αρχηγό της Μίλαν, μέχρι την αποχώρηση του Μπαρέζι το 1997. Μαζί με τους Μάουρο Τασότι και Αλεσάντρο Κοστακούρτα, δημιούργησαν μία από τις κορυφαίες αμυντικές τετράδες στην ιστορία του ποδοσφαίρου, υπό την καθοδήγηση του Αρίγκο Σάκι.
Η κληρονομιά του «αμυντικού στρατηγού»
Ο Φράνκο Μπαρέζι θεωρείται από πολλούς ως η επιτομή της αμυντικής τελειότητας. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα είχε χαρακτηρίσει τον Μπαρέζι ως τον καλύτερο αμυντικό που είχε αντιμετωπίσει, σημειώνοντας την ικανότητά του να εμφανίζεται «από το πουθενά» και να κλέβει την μπάλα. Ο Μπαρέζι ξεκίνησε την καριέρα του στη Μίλαν το 1977, σε ηλικία 17 ετών, και έπαιξε για 308 παιχνίδια ως λίμπερο, εξελίσσοντας τον ρόλο του «ελεύθερου» παίκτη πίσω από την άμυνα.
Η ποδοσφαιρική του ευφυΐα του επέτρεπε να διαβάζει το παιχνίδι και να προβλέπει τις κινήσεις των αντιπάλων σε υψηλό επίπεδο, παρεμβαίνοντας προληπτικά. Όταν ο Αρίγκο Σάκι ανέλαβε τη Μίλαν τον Ιούλιο του 1987, εφάρμοσε ένα σύστημα με τετράδα ζώνης στην άμυνα. Ο Μπαρέζι προσαρμόστηκε γρήγορα σε αυτή τη νέα θέση, παίζοντας άλλα 411 παιχνίδια μέχρι την αποχώρησή του στα 37 του χρόνια. Στην αρχή έπαιζε με τον Ράικαρντ, ενώ αργότερα καθιερώθηκε ο Κοστακούρτα δίπλα του, με τον Τασότι δεξιά και τον Μαλντίνι αριστερά.
Ο Μπαρέζι μετέτρεψε την παθητική αμυντική λειτουργία σε ενεργητική, καθοδηγώντας την τετράδα να κλείνει χώρους, να ανακτά την μπάλα και να δημιουργεί επιθέσεις. Η ακρίβεια και η δημιουργικότητά του ήταν τέτοιες που στα πρώτα του χρόνια στην Εθνική Ιταλίας αγωνιζόταν ως αμυντικός χαφ. Η ικανότητά του ως πασέρ και η εκρηκτικότητά του με την μπάλα στα πόδια τον καθιστούσαν στρατηγό των αντεπιθέσεων της Μίλαν.
Ηγέτης εντός και εκτός γηπέδου
Ο Μαλντίνι τόνισε την επιρροή του Μπαρέζι, γράφοντας: «Μου έμαθες να παλεύω μέχρι την τελευταία ανάσα, τι σημαίνει η αφοσίωση στη φανέλα και ποια είναι η αξία του να είσαι πραγματικός ηγέτης. Το έκανες μέσα από το παράδειγμά σου, κάθε μέρα: λίγα λόγια, αλλά αμέτρητες πράξεις». Ο Μπαρέζι ήταν ένας ηγέτης που ενέπνεε τους συμπαίκτες του, οι οποίοι τον παρακολουθούσαν για να καταλάβουν πώς να αντιδράσουν στο παιχνίδι.
Ο Μπαρέζι αγωνίστηκε σε 800 παιχνίδια στην καριέρα του, φορώντας μόνο δύο φανέλες: αυτή της Μίλαν και της «σκουάντρα ατζούρα». Μαζί με τον Μαλντίνι, πανηγύρισαν πέντε πρωταθλήματα Ιταλίας, τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών, δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα, δύο ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ και τέσσερα ιταλικά Σούπερ Καπ. Η αφοσίωσή του στη Μίλαν ήταν απόλυτη, καθώς δεν φόρεσε ποτέ άλλα χρώματα.
Ο Μπαρέζι δεν τα παράτησε ποτέ, ούτε στις δύσκολες εποχές της Μίλαν με τον υποβιβασμό στη Serie B, ούτε όταν η ομάδα έχανε τη μάχη για την έξοδο στο Champions League. Ο πρώην αρχηγός της Μίλαν έκλεισε το μήνυμά του με μια φράση που συνοψίζει την επιρροή του Μπαρέζι: «Με προστάτεψες όταν ήμουν παιδί, με καθοδήγησες όταν ήμουν νέος και με ενέπνευσες ως άνδρα. Είσαι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής με τον οποίο είχα ποτέ την τιμή να αγωνιστώ. Θα μας λείψεις, αρχηγέ. Όμως το φως του αστεριού σου θα συνεχίσει να μας συνοδεύει για πάντα».
Source: gazzetta.gr
