ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΜΙΑ

36 Προβολές

Βρισκόμαστε μπροστά από ένα νέο φαινόμενο στην πολιτική και κοινωνική ζωή μας , το κύμα της βίας και της ανομίας. Βεβαίως, το φαινόμενο αυτό ιστορικά δεν είναι πρωτόγνωρο. Σε περιόδους κρίσης, έξαρσης των κοινωνικών και πολιτικών δεδομένων, φουντώνει η ανομία και η βία.
Η βία και η ανομία παρουσιάζεται σήμερα με πολλές εκφάνσεις, όπως ανυπακοή στους νόμους και στις αποφάσεις της πολιτείας , υψηλή παραβατικότητα στην κοινωνία και στους οργανωμένους θεσμούς της , όπως είναι το σχολείο και ο αθλητισμός.
Πίσω από αυτήν την πρωτόγνωρη έξαρση των φαινομένων βίας, ανομίας και εγκληματικότητας δε βρίσκεται μόνο η οικονομική κρίση και οι κοινωνικές της προεκτάσεις, αλλά η κατάρρευση ενός ολόκληρου συστήματος αξιών.
Στην πολιτική μας ζωή υποβαθμίστηκαν οι δημοκρατικοί θεσμοί με αποτέλεσμα η δημοκρατία να είναι ελλειμματική και τους πολίτες να αμφισβητούν ανοικτά το ρόλο και τις δυνατότητες των κομμάτων να ανταποκριθούν στα κοινωνικά αιτήματα .
Είναι σαφές ότι αναφερόμαστε στις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας και στο ρόλο των κομμάτων που είχαν την τύχη αυτής της χώρας. Εδώ και χρόνια βιώνουμε τις ολέθριες εξωθεσμικές παρεμβάσεις των κομμάτων στο κράτος. Οι πελατειακές σχέσεις κόμματος – πολίτη – κράτους δημιούργησαν μεγάλο θεσμικό ρήγμα στο ίδιο το κράτος και στις λειτουργίες του. Ατόνησε η λειτουργία όλων των εκφάνσεων του κράτους, η διαφθορά στο δημόσιο τομέα γιγαντώθηκε και ο δημόσιος τομέας είναι ανεπαρκής να δημιουργήσει μαζί με τον ιδιωτικό τομέα προϋποθέσεις ανάπτυξης και σωστής λειτουργίας του κράτους. Έτσι εξηγείται η πρωτοφανής ατιμωρησία στη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και η αναποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα. Λόγου χάρη σπάνια τιμωρείται δημόσιος υπάλληλος για παράβαση καθήκοντος και ανεπάρκεια.
Όμως, η αυτονόητη αναξιοπιστία της πολιτικής , η διαφθορά κυρίως στο δημόσιο τομέα έφεραν πολιτικά και κοινωνικά ρήγματα. Ο πολίτης μπροστά στην αναξιοπιστία της πολιτικής μετατοπίζει το δημόσιο προς το ιδιωτικό συμφέρον. Έτσι εξηγείται η πρωτοφανής ατιμωρησία στη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, η δυσπιστία του πολίτη απέναντι σε κάθε μορφή θεσμοθετημένης εξουσίας, η έξαρση της βίας και της ανομίας, της εγκληματικότητας και της διαφθοράς. Γίναμε πραγματική ζούγκλα. Οι νόμοι και οι αποφάσεις της Πολιτείας δεν εφαρμόζονται (: Κερατέα), οι πολίτες δεν πληρώνουν ( : Μετρό, διόδια , Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας), η εγκληματικότητα σε έξαρση και στα γήπεδα δεν μπορεί πια να πραγματοποιηθεί ποδοσφαιρικός αγώνας.
Πίσω από τα φαινόμενα αυτά υπάρχει πολιτική παρουσία κομμάτων, τα οποία με αυτόν τον τρόπο ωθούν τους πολίτες στην ανομία για να τους έχουν αργότερα και ψηφοφόρους. Τα γεγονότα του Δεκεμβρίου της Αθήνας του 2008 αποδεικνύουν την ανευθυνότητα πολιτικών κομμάτων. Η ανευθυνότητα αυτή δεν έγινε δεκτή από το σύνολο της κοινωνίας, όπως έδειξαν και οι δημοσκοπήσεις. Όπως και σήμερα ο εναλλακτικός πολιτικός λόγος ορισμένων κομμάτων επικεντρώνεται στη στήριξη της ανομίας και της βίας.
Η διαφαινόμενη αποϊδεολογικοποίηση της πολιτικής , η ιδιωτικοποίηση των πολιτών και η άναρχη κοινωνική ζωή μόνο το κοινωνικό συμφέρον δεν υπηρετούν. Αυτό που θέλει ο απλός και τίμιος πολίτης είναι: ανοικτά , υπεύθυνα και δημοκρατικά κόμματα, κοινωνικά δίκαιη αντιμετώπιση της κρίσης, το κράτος στην υπηρεσία του πολίτη, διαφάνεια σε όλους τους θεσμούς , ριζοσπαστικός μετασχηματισμός του κράτους.
Το ζητούμενο είναι ποιος θα αλλάξει αυτήν την κατάσταση. Βασική προϋπόθεση είναι η συνολική καταδίκη του πολιτικού συστήματος, η ανάπτυξη μιας διαφορετικής πολιτικής κουλτούρας με υπεύθυνα πολιτικά κόμματα , σεβασμός σε πανανθρώπινες αξίες, αντιλήψεις και πρακτικές που συνάδουν με πολιτισμένα κράτη και πιστή εφαρμογή των νόμων . Με άλλα λόγια το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι ζήτημα αγωγής, παιδείας, εφαρμογής των νόμων , κυρώσεων και πολιτικής και κοινωνικής νοοτροπίας.
Απόστολος Τζίφας, εκπαιδευτικός

Κατηγορία : ΑΠΟΨΕΙΣ


Τελευταία Νέα